محمدزاده

کاربر عادی
  • تعداد ارسال ها

    73
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

درباره محمدزاده

  • درجه
    عضو سایت

اطلاعات نمایه

  • جنسیت Female
  • علاقه ها موسسه عالی آموزشی رهنما
  1. کرک باIDA Pro Advanced

     قوی ترین نرم افزار کرک میباشد . کاربرد این برنامه :  برداشتن صفحه NAG  ، برداشتن محدودیت زمانی ، ایجاد KeyGen برای سریال نامبر ، ایجاد Path ، باز کردن گزینه و منوهای غیر فعال در نسخه دموی نرم افزار ، انپک کردن برنامه و غیره .....       دانلود از لینک مستقیم : (حجم 70 مگابایت)   پسورد : www.ramin-ome.com
  2. استاد چوبین

    !!
  3. نرم افزار peid چیست

    در اين جا سعي دارم شما رو با يكي ديگر از شيوه ها و ابزارهاي كرك آشنا كنیم.   برای بدست آوردن  سريال درست يه برنامه به ابزار های زیر نیاز داریم:       Ollydbg 1.09 :  لينك دانلود PEid   :  لينك دانلود UPX 1.24 : لينك دانلود (نسخه گرافيكي) ، لينك دانلود(نسخه خط فرمان) نکته 1:  براي اينكه بفهميم فايل مورد نظر   با چي پك شده از برنامه PEid استفاده ميكنيم .   نکته 2 :   ollydbg يكي از ديباگر هاي بسيار قوي و معروف براي ويندوز هست باهاش تغريبا هر كاري مي توانيم بكنيم ..(برای اطلاعات بیشتر به  پروژه خانم احمدی مراجعه شود)   ديباگر ها هم ابزارهايي هستند براي پيدا كردن باگها و ايرادهاي يه برنامه .....فقط بگم بهترين ديباگر در دنيا براي ويندوز   SoftIce هست كه يه محيط خط فرماني و سياه داره كه حتي باهاش ميشه هسته ويندوز را كرك كرد. بعد softice هم Ollydbg در دنيا معروفه!!
  4. نرم افزار peid چیست

    سلام یاسمن جان     برای کرک کردن به چه برنامه هایی نیاز داریم!!! اصلا اين كار به چه درد مي خوره؟ شايد براي شما پيش بياد كه برنامه‌اي از اينترنت دانلود مي كنيد ولي هيچ كرك و سريال يا Path براش پيدا نمي كنيد اينجاست كه بايد خودتون دست به كار بشين و برنامه رو كرك كنيد. (عاليه نه)  يه كركر واقعي چه چيزايي بايد بدونه؟ 1- زبان اسمبلي : هر چي تسلط به اين زبان در شما بيشتر باشه كار براتون لذت بخش ترو راحتتره2- آشنايي به API هاي ويندوز 3- آشنايي با ديباگر ها و دي اسمبرها و .... 4- مهندسي معكوس6- بجز اسمبلي تسلط كامل به يك زبان برنامه نويسي ديگهو ... به چه ابزارهايي نياز داريم:W32Dasm 8.9 : لينك دانلودHacker view : لينك دانلوداين دو برنامه رو دانلود كنيد نكته : W32Dasm يك دي اسمبلر يا Disassembler هست و كارش تبديل يك فايل اجرايي به زبان اسمبلي مي باشد.  
  5. MainBoard

        بخشهای اصلی یك برد اصلی عبارتند از :   ۱) BIOS ( Basic Input Output System) به صورت یك تراشه ی كوچك روی بورد اصلی قرار دارد كه اطلاعات مورد نیاز مادر بورد در آن به وسیله ی یك باطری نگه داری میشود. این تراشه در هنگام روشن شدن كامپیوتر اقدام به تست قطعات كامپیوتر میكند و در صورت سالم بودن قطعات یك بوق كوتاه میزندو اگر ایرادی پیدا كند به نسبت همان نوع ایراد بوق خاصی را به صدا در میاورد(خود تراشه بلند گو ندارد بلكه سیگنال صوتی لازم را به بلند گو ارسال میكند) سپس بعد از گذراندن مرحله اول بوت این تراشه اقدام به شمارش سلول های حافظه ی رم میكند و بعد از ان شناسایی هارد دیسك و دیگر قطعات متصل به رابط IDE را انجام میدهد. این تراشه ی كوچك وظایف زیادی به عهده دارد كه در حوصله این مقاله نمیگنجد و در سطوح بعدی به آنها خواهیم پرداخت. ۲) North & South CHIP چیپ شمالی و جنوبی به صورت دو تراشه ی مجزا بر روی بورد اصلی نصب شده اند كه مهمترین بخش یك مادر بورد هستند و مرغوبیت و امكانات یك مادر بورد را از روی این دو چیپ می سنجند. اگر مادر بوردی در اختیار دارید به راحتی این دو تراشه روی آن قابل رویت هستند. روی تراشه ی شمالی كه بزرگتر و مهم تر است معمولآ یك هیت سینك ( خنك كننده ی الومینیومی یا مسی) وجود دارد (و در موارد جدیدتر یك فن كوچك). وظیفه ی این دو تراشه به صورت مختصر برقرای ارتباط كلیه قطعات ورودی و خروجی و داخلی و خارجی با پردازنده ی مركزی است. ۳) CPU Socket سی پی یو به صورت مستقیم بر روی مادر بورد نصب میشود و نوع سوكت (محل اتصال و تعداد جای پایه ها) و همچنین نوع و مدل چیپ شمالی و جنوبی است كه تعیین میكنند كه این مادر بورد چه نوع پردازنده ای را پشتیبانی میكند و چه پردازنده ای به اصطلاح قابل استفاده بر روی این بورد است. ۴) Power Supply Connector به محل اتصال فیش پاور كامپیوتر گفته میشود كه دارای دو ردیف ده تایی است كه از منبع تغذیه مستقیم به مادر بورد وصل میشود و برق مورد نیاز مادر بورد و سی پی یو و دیگر اجزا متصل به بورد اصلی را تامین میكند. ۵) در اینجا منظور از I/O كلیه ورودی و خروجی هایی است كه به صورت اسلات روی مادر بورد قرار دارند و یا به صورت پورت در پشت كیس قابل رویت هستند. از دیگر اسلتها میتوان شیار AGP و دیگر شیارهای PCI را نام برد.در شیار AGP فقط میتوان كارت گرافیك نصب نمود اما در درون اسلتهای PCI كه دست كم ۵ عدد از انها به رنگ سفید بر روی بورد اصلی مشخص هستند میتواد قطعاتی مانند كارت صدا و كارت مودم و كارت شبكه و انواع كارت های رابط دیگر را نصب نمود… البته در سیستم های پیشرفته استانداردی جدید تر با نام PCI EXPRESS وجود دارد . دیگر ورودی خروجی های مهم كامپیوتر را به صورت فهرست وار فقط نام میبریم. PS۲ , USB۲.۰ , FIRE WIRE (IEEE ۱۳۹۴) , Parallel & Serial Ports , &…   منبع : soureshjan.com
  6. BIOS

    چگونه از مدل مادربرد و نسخه کنونی Bios نصب شده بر روی آن اطلاع پیدا کنیم ؟  ابتدا آخرین نسخه نرم افزار CPU-Z را از این لینک دانلود کنید.     پس از نصب و اجرای این نرم افزار همانند تصویر بالا بر روی تب Mainboard کلیک کنید تا مشخصات مادربرد خود را همانگونه که در تصویر در مورد هر قسمت توضیح داده شده است مشاهده می کنید. برای مثال در تصویر بالا مادربرد مدل 870FG45 ساخت کمپانی MSI را مشاهده می کنید که نسخه Bios کنونی آن "10.8  “ می باشد.
  7. BIOS

    چرا ممکن هست شما به فلش کردن BIOS احتیاج پیدا کنید ؟ بیشترین دلایل رایج که موجب می شود که مردم اقدام به بروزرسانی BIOS بکنند : -  پشتیبانیاز پردازنده های جدید :  BIOS این امکان را برای مادربرد فراهم می سازد تا مادربرد از پردازنده های جدید با سرعت بالاتر پشتیبانی کند . از آنجایی که ممکن است شما پردازنده فعلی خود را با یک پردازنده سریعتر و جدید تر جایگزین کنید ، اما ممکن است BIOS آن را شناسایی نکند ، یا تنظیمات صحیح برای بایوس آن پردازنده در BIOS وجود نداشته باشد که در بعضی موارد با بروزرسانی BIOS این مشکل را حل میکند . -  بهبود وضعیت سازگاری کامل باماژول های حافظه (RAM) جدید :  ماژول های حافظه جدیدو مدرن معمولا همواره با چیپ های SPD جدید و با ترکیب تایمینگ و فرکانس های جدید عرضه می شوند. بروزرسانی BIOS معمولا باعث بهبود وضعیت سازگاری مادربرد با ماژول های حافظه جدید می شود. -  پشتیبانی از هارددیسک هایی با حجم بیشتر :  BIOS به مادربرد این اجازه را می دهد تا از هارددیسک هایی با حجم بیشتر از مقدار معین شده پشتیبانی کنند . از آنجایی که شما ممکن است هارد دیسکی حجیم تر و جدید تر نصب کنید ، ممکن است BIOS هارددیسک جدید را شناسایی نکند یا قسمتی از آن را شناسایی کند . معمولا بروزرسانی BIOS این مشکل را نیز حل می کند . -  رفع خطاها : BIOS  محتوی خصوصیات و اختیارات اصلی سیستم است که اگر یکی یا هیچ کدام از آنها به صورت صحیح کار نکند و شما کامپیوتر را خریداری کرده باشید ، تولید کننده مشکل را شناسایی و آن را توسط ورژن جدید BIOS برطرف می کند . 
  8. BIOS

    BIOS قسمتی از نرم افزاری هست که به صورت دائمی در چیپی روی مادربرد ذخیره میشود ، زمانی که شما کامپیوتر خود را روشن می کنید ، ابتدا برنامه گنجانده شده در BIOS راه اندازی می شود . این قسمت سخت افزار را چک میکند و برخی از قسمت های مهم سخت افزار را بازبینی می کند تا از صحت کارکرد اطمینان حاصل شود . برای مثال در صورتی که ولتاژ های سیستم مناسب باشند ، این قسمت ، کارت گرافیک ، پردازنده ، رم و منبع تغذیه را بازبینی می کند . در صورتی که مشکلی وجود داشته باشد شما رو توسط بیپ هایی رمزگونه باخبر می کند . اگر همه قطعات سالم باشند ، صفحه Sartup نمایش داده خواهد شد و این اولین چیزی است که شما روی صفحه مونیتور مشاهده می کنید . سپس اقدام به چک کردن حافظه و شناسایی سخت افزارهای دیگر ، پیکربندی Device های مورد نیاز ، شناسایی درایو های راه اندازی ( Boot ) ، وسرانجام تحویل دادن کنترل boot sector که وظیفه راه اندازی سیستم عامل را بر عهده دارد ، را می کند . فلش کردن BIOS چه معنایی دارد ؟ این جور نرم افزار ها از بعضی جهات شبیه به دیگر نرم افزار ها هستند . ورژن های جدیدی برای آن ها وجود دارد که شامل : بروز رسانی ، اصلاحیه ، ویژگی های جدید و رفع اشکال های ورزن های قبلی می باشند . نصب ورژن جدید BIOS و بروزرسانی آن امکان پذیر است اما فرآیند بروزرسانی آنها با بروزرسانی نرم افزار های عادی نصب شده بر روی کامپیوتر شما متفاوت است ! نرم افزار های BIOS در هارددیسک ذخیره نشده اند ، بلکه آن ها در یک چیپ بر روی مادربرد ذخیره شده اند ! برای پاک کردن نرم افزار ذخیره شده در چیپ و جایگزینی آن با ورژن جدید نرم افزار ، شما به یک برنامه مخصوص که flash utility نامیده می شود احتیاج دارید . فرآیند انجام گیری بروزرسانی BIOS را فلش کردن BIOS می نامند 
  9. شناسایی انواع بوق های BIOS

    همانطور که مي دانيد يکي از اصلي ترين عمليات کامپيوتردرهنگام روشن شدن عمليات POST يا Power On Self Test مي باشد که تمامي نرم افزارها و قطعات سخت افزاري لازم براي بوت سيستم را تست کرده و آماده به کار ميکند و در واقع کامپيوتر شما بعد از فشردن کليد Pwoer توسط شما، در ابتدا تمامي فرمانها را از بايوس کامپيوتر دريافت مي کند. از اينرو بايوس وظيفه دارد که مشکلات سخت افزاري را به شما گوشزد کند. همه بايوس ها در هنگام درست بوت شدن سيستم يک بوق کوتاه در شروع کارد ميزنند که اين بوق به معني درست و کامل کار کردن تمامي نرم افزارها و سخت افزارهاي اصلي سيستم است، اما گاهي نيز اتفاق مي افتد که يک يا چندي از برنامه ها يا قطعات معيوب شده يا به عللي از انجام وظيفه باز مي مانند، اينجاست که بايوس با تنها راه ارتباطي مستقيم با کاربر ( بوق ) شما را آگاه مي سازد. اما تا وقتي که از مفهوم بوقهاي بايوس اطلاع نداشته باشيد تشخيص اينکه کدام يک از قطعات وظيفه خود را به خوبي انجام نميدهد، تقريبا غير ممکن است. ورفع اشکال را با سختي و مشقت بسيار همراه ميکند. در ادامه بوقهاي اصلي دو شرکت بزرگ توليد کننده تراشه بايوس (AWARD و AMIBIOS) را شرح داده ايم.   ◄   کدهاي بوقي بايوس AWARD : بايوس آوارد عمدتا به پيامهاي خطا براي آگاه کردن کاربران از وجود مسئله اتکا دارد، اما چند کد بوقي مشهور وجود دارد که اين تراشه بايوس توليد ميکند: تعداد بوقها در عمليات Post ——>مفهوم بوق نا محدود (تکرار شوند) —— خطاي حافظه سيستم يک بوق بلند پس از دو بوق کوتاه —— خطاي کارت گرافيک يک بوق باند پس از سه بوق کوتاه —— خطاي گرافيک يا حافظه گرافيک بوقهاي با ارتفاع بالاي نا محدود (تکرار شونده) —— خطاي داغ شدن پردازنده بوقهاي با ارتفاع بالا ،با ارتفاع پايين ( تکرار شونده) —— خطاي پرازنده ◄   کدهاي بوقي بايوس AMIBIOS : بايوس AMIBIOS محصول شرکت American Megatrends يکي از بايوسهاي متداول است و آخرين نگارش تعدادي کد بوقي دارد که اشکالات زمان بوت شدن را به کاربران مي گويد: تعداد بوقها در زمان راه اندازي (پيش از POST )——>مفهوم بوقها: ۱ ديسکت را در ديسکران A: قرار دهيد ۲ فايل AMIBOOT.ROM بر روي ديسکت بوت شدني نيست ۳ خطاي حافظه سيستمي ۴ عمليات روز آمد سازي بايوس موفقيت آميز بوده است ۵ خطاي خواندن ديسک ۶ خرابي فرمان صفحه کليد ۷ حافظه فلش بايوس تشخيص داده نشده است ۸ خرابي کنترل کننده ديسکت ران ۹ خطاي مجموع بررسي (checksum) بايوس ۱۰ خطاي پاک کردن حافظه فلش ۱۱ خطاي برنامه سازي حافظه فلش ۱۲ اندازه فايل AMIBOOT.ROM درست نيست ( يا حضور ويروس) ۱۳ نا همساني تصوير BIOS ( فايل ROM دقيقا همان نسخه درون بايوس نيست) ◄   تعداد بوقها در زمان POST : 1 خطاي Timer احياي حافظه سيستم ۲ خطاي پريتي حافظه سيستم ۳ خطاي آزمايش خواندن / نوشتن حافظه سيستم ۴ زمان دار تخته مدار مادر کار نميکند ۵ خطاي پردازنده ۶ کامپيوتر نمي تواند به حافظه حالت حفاظت شده برود ۷ خطاي استثناي عمومي (مربوط به پردازنده) ۸ خطاي حافظه نمايش ( مربوط به کارت ويدئويي) ۹ خطاي مجموع بررسي AMIBIOS ROM 10 خطاي خواندن / نوشتن رجيستر CMOS 11 اشکال آزمايش حافظه نهانگاهي (cache) نکته : اگر موقع عمليات POST يک ، دو يا سه بوق بشنويد، تعويض کارتهاي RAM را در نظر بگيريد يا دست کم آنها را بررسي کنيد تا اطمينان يابيد که درست نصب شده اند. اگر در عمليات POST هشت بوق بشنويد اطمينان يابيد که کارت ويدئويي درست نصب شده است، ممکن است لازم باشد که آن را عوض کنيد. اگر موقع عمليات POST تعداد بوقها با آنچه گفته شد متفاوت بود ( چهار تا هفت يا ۹ تا يازده بوق)، ممکن است يک مسئله جدي در تخته مدار مادر يا قطعات ديگر وجود داشته باشد، کامپيوتر را به يک تعميرگاه تخصصي ببريد.  
  10. hard disk

    انتقال اطلاعات از یک هارد دیسک به هارد دیسک دیگر   یکی کاهاریی که موقع تعویض هارد یا مواقع دیگر زیاد به آن نیاز خواهید داشت، انتقال فایل و برنامه ها از یک هارد به هارد دیسک دیگر است. البته اگر دوکامپیوتر در اختیار داشته باشید به راحتی با اتصال شبکه یا از طریق کابل پورت موازی (و حتی سری) امکان اتصال دو کامپیوتر و مبادله دیتا بین آن دو وجود دارد. ولی اگر فقط یک کامپیوتر داشته باشید و یا مایل باشید که انتقال دیتا با سرعت بالا انجام گیرد بهترین کار اتصال هار دیسک ها به یک کامپیوتر و مبادله دیتا بین آنهاست. جهت اجرای این کار باید کمی حرفه ای باشید و حواستان را جمع کنید . رایانه ها معمولا دارای یک هارد دیسک هستند . در اولین قدم بهتر است که پارتیشن های هارد دیسک خودتان را نامگذاری کنید . تا بعدا درایو های هارد ها را به راحتی از همدیگر تشخیص دهید. مثلا یکی را hard1 و دیگری را hard2 نام گذاری کنید. برای این کار به My Computer رفته و روی یک پارتیشن کلیک راست کنید . گزینه Properties را انتخاب کنید . در پنجره باز شده شما می توانید نام پارتیشن را تغییر دهید . این کار را برای همه پارتیشن ها تکرار کرده و نام آنها را به خاطر بسپارید . حالا رایانه تان را خاموش کنید . شما هارددیسکی که می خواهید اطلاعات را از آن کپی کنید در اختیار دارید . همه هارد دیسکها به وسیله یک نوع کابل به مادربورد متصل می شوند . در کنار اتصالات کابل نواری به هارد دیسک محل اتصال فیش برق یا همان POWER قرار دارد . اما مهمترین نکته که شما باید به آن دقت کنید جامپرها هستند . معمولا روی بدنه هارد دیسکها نحوه قرار گیری جامپرها توضیح داده شده است . جامپر یک قطعه ریز است که می توان به وسیله آن تنظیمات یک قطعه سخت افزاری را به صورت فیزیکی تغییر داد . در جدول موجود روی بدنه هارد دیسک به دنبال وضعیت Slave بگردید . شما باید جامپر هارد دیسک دوم را با توجه به توضیحات این جدول به حالت Slave تغییر بدهید حالا در کیس (رایانه خاموش) را باز کنید . در کیس رایانه تان دنبال هارد خودتان بگردید . مشاهده می کنید که کابلی آن را به مادربرد متصل کرده است . این کابل از نوع نواری بوده معمولا دارای دو جای اتصال می باشد . ممکن است این کابل هم به هارد دیسک شما و هم به سی دی رام متصل باشد . شما می توانید از طریق همین کابل هارد دیسک دوم را به مادربرد متصل کنید . برای این کار می توانید جای اتصال دوم را از سی دی رام جدا کنید . به جای آن هارد دیسک را به این قسمت متصل کنید . حالا شما 2 هارد دیسک را از طریق یک کابل به مادربرد رایانه تان متصل کرده اید . هارد دیسک رایانه شما به عنوان میزبان و هارددیسک دوم به عنوان مهمان به حساب می آید حالا باید برق مورد نیاز را برای هارد دیسک مهمان تامین کنید . به نوع فیش POWER هارد دیسک دقت کنید . یکی از این نوع فیشها احتمالا در رایانه شما به صورت آزاد وجود دارد . این کابل ها همگی به سیستم اصلی برق رایانه متصل هستند . یکی از این فیشهای آزاد را به هارد دیسک میهمان وصل کنید . حالا باید رایانه تان را روشن کنید . به محض روشن شدن رایانه کلید Delete را فشار دهید تا وارد تنظیمات مادربرد شوید . این منو ممکن است با توجه به نوع مادربرد متفاوت باشد . اما معولا در اولین منو تنظیمات هارد دیسک تعیین می شود به منوی Standard Cmos Features بروید . معمولا به صورت پیش فرض مادربرد های جدید برای شناسایی هارد دیسکها در حالت اتوماتیک تنظیم شده اند . اگر این گونه نیست شما تنظیم این قسمت را به حالت Auto تغییر دهید تا مادربرد به به صورت خودکار هارددیسک ها را شناسایی کند . بعد از انجام این کار از این منو بیرون آمده و گزینه Save and Exit را انتخاب کنید . در صورتی که تمام مراحل را درست انجام داده باشید رایانه شما مثل سابق عمل می کند . ویندوز شما بالا می آید . اما با رفتن به قسمت My Computer متوجه اضافه شدن پارتیشن های جدید می شوید . پارتیشن های غریبه که نامشان برای شما آشنا نیست همان پارتیشن های هارد دیسک مهمان هستند . حالا اطلاعاتی را که لازم دارید بین دو هارد دیسک کپی کنید . دقیقا مانند زمانی که روی هارد دیسک خودتان اطلاعات رااز یک پارتیشن به پارتیشن دیگری کپی می کردید . بعد از تمام شدن کارتان دوباره رایانه تان را خاموش کنید . شما حالا باید همه چیز را به حالت اول برگردانید . هارد دیسک میهمان را با جدا کردن کابل های مادر برد و برق جدا کنید . وضعیت جامپر روی آن را دوباره به حالت اول برگردانید . این حالت روی بدنه هارد دیسک با عنوان Master مشخص شده است . اگر محل اتصال دوم روی کابل قبلا به سی دی رام متصل بود دوباره آن را به همان وضعیت برگردانید . در کیس را هم کاملا ببندید . توجه : هرگز با کامپیوتر روشن، هارد دیسک را به کامپیوترتان وصل یا از آن جدا نکنید
  11. CPU یا Central Processing Unit

    ولتاژ زیز پردازنده ها     يكي از مسائل مهمي كه همواره در طراحي ریزپردازنده هاي مختلف، بخصوص ریزپردازنده هاي جديد مورد توجه بوده، كاهش ولتاژ ریزپردازنده است. و به همین دلیل يكي از تغييرات اساسي كه در ریزپردازنده هاي پنتيوم و ریزپردازنده هاي بعد از آن بوجود آمد، كاهش ولتاژ CPU بود. تغيير ولتاژ CPU، تأثير بسيار زيادي بر كارآئي كلي ریزپردازنده دارد زيرا هم باعث مي شود ریزپردازنده بيش از حد گرم نشود و خنك كردن آن ساده تر باشد و هم اينكه استفاده از اين ریزپردازنده ها در كامپيوتر هاي همراه راحت تر خواهد بود. در واقع يكي از مسائل بسيار مهم در طراحي كامپيوتر هاي همراه، كاهش توان مصرفي كل سيستم است، تا هم بتوان از باتری هاي كوچك تري استفاده كرد و هم اينكه عمر مفيد باتری ها افزايش يابند. ضمن اينكه بدليل حجم كوچك كامپيوترهاي همراه، خنك كردن آنها دشوار تر است و لذا توان مصرفی پائين تر، برای این نوع کامپیوترها بسیار عالی خواهد بود. در ریزپردازنده هاي جديد، ضمن كاهش ولتاژ مصرفي، سعی می شود ميزان جريان مصرفي تغييري نکند و در نتيجه توان مصرفي كه برابر حاصل ضرب ولتاژ در جريان است كاهش مي يابد.    بعنوان مثال از اهميت كاهش ولتاژ در ریزپردازنده هاي جديد بايد گفت كه ریزپردازنده هاي 60 و 66 مگاهرتزي پنتيوم ابتدا با ولتاژ 5 ولت كار مي كردند لذا به كرات اتفاق مي افتاد كه عليرغم استفاده از فن اختصاصي براي CPU، پس از مدتي CPU بيش از حد داغ شده و از كار مي افتاد. اين مسأله باعث شده بود كه اعتماد كاربران به ریزپردازنده هاي پنتيوم كاهش يابد بخصوص كامپيوترهاي همراهي كه از اين CPU ها استفاده مي کردند، بيشتر دچار اشكال مي شدند. لذا اين سري ریزپردازنده هاي پنتيوم، نوعي شكست تجاري براي اينتل محسوب مي شد که عملا آنها را از بازار خارج كرد. در ریزپردازنده هاي پنتيوم 90 و 100 مگاهرتزی، اينتل توانست ولتاژ مصرفي را به 3/3 ولت كاهش دهد، در نتيجه اين کاهش، CPUهاي جديد گرماي كمتري توليد مي كردند و مشكل بيش از حد داغ شدن CPU، تقريباً مرتفع شد.
  12. آموزش debug

     فرمان G nاین فرمان باعث اجرای برنامه اسمبلی درون حافظه می شود. nشکل کلی <آدرس توقف> <آدرس شروع =>G    اولین آدرس که با علامت = شروع می شود به DEBUG  می گوید که از چه آدرسی شروع به اجرای برنامه کند   üاگر تنها یک عدد جلوی G نوشته شود ، دستورات تا زمانی ادامه دارد که برنامه خود به نحوی کار خود را به پایان برساند üاگر دستوری برای پایان دادن به کار وجود نداشته باشد ، اجرای برنامه متوقف نخواهد شد و کامپیوتر قفل می کند. üدر ضمن این فرمان وضعیت ثبات ها در پایان اجرای دستورات را نیز نشان خواهد داد. üهمچنین در سطر آخر ، دستور زبان اسمبلی که بعدا باید اجرا شود ، همراه با ترجمه آن به زبان ماشین را ، نیز نمایش می دهد.
  13. آموزش debug

    کاربرد دستورات وقفه nدستور INT : باعث می شود که برنامه شما موقتا قطع شود ، و به برنامه های سیستم عامل ، یا برنامه های BIOS مراجعه شود ، عملیات خواسته شده را انجام دهد ، و دوباره به برنامه شما برگردد. nتوجه : تمام مقادیر در مبنای hex هستند.
  14. آموزش debug

    üنکتهاگر در دستور فقط عدد نوشته شود مانند:    MOV BL,12     در این صورت عدد 12 به ثبات BL منتقل می شود. ولی اگر عدد داخل کروشه نوشته شود مثلا [0200] محتوای خانه حافظه ای که آدرس آن ،  در سگمنت داده برابر 0200 است در نظر گرفته می شود. به عنوان مثال اگر نوشته شود:   [MOV BL,[0200   یعنی محتوای خانه حافظه ای که آدرس آن 0200 است به ثبات BL منتقل شود ، و اگر محتوای خانه حافظه آدرس مذکور ، عدد 25 باشد ، در این صورت عدد 25 به ثبات BL منتقل خواهد شد.
  15. آموزش debug

    سلام به دوستان    این پست صرفا جهت  همکاری است :       برنامه Debug   برنامه Debug محيطی برای بررسی فايل های مقصد دودوئی و اجرائی است. برنامه امکان انجام تغييرات جزئی در يک برنامه اجرائی را فراهم می کند بدون اينکه نياز به دوباره اسمبل کردن آن باشد.  با اجرای برنامه علامت آمادگی ( _ ) ظاهر می شود. کليه فرامين Debug در مقابل اين علامت بايد وارد شود.   دستورات Debug همگی شامل يک حرف و تعدادی پارامتر هستند.   اگر خطائی در گرامر دستور وجود داشته باشد Debug دستور و محل خطا را نمايش می دهد.   هنگام وارد کردن دستورات می توانيد از ترکيب حروف بزرگ و کوچک استفاده کنيد.   کليه فرامين Debug با کليد کنترل Control+C خنثی می شوند.   برنامه Debug جزو فرامين خارجی سيستم عامل DOS است و همراه با سيستم عامل نصب می شود. در سيستم عامل ويندوز می توانيد آنرا در شاخه WINDOWSsystem32 پيدا کنيد. به دو طريق می توان Debug را اجرا کرد. در روش اول تنها نام برنامه Debug در خط فرمان سيستم عامل وارد می شود. در روش دوم نام يک فايل اجرائی و ليست پارامترهای موردنياز آن مقابل کلمه Debug وارد می شود. در اين حالت فايل اجرائی در حافظه لود می شود و تعداد بايت های آن در ثبات های BX:CX قرار می گيرد.